علت طراحي مرگ
در کتاب انسان و معرفت در بخش علت طراحی مرگ طاهری عنوان می کند که بخاطر ملاقات خدا انسان باید به درجه بی نیازی برسد و نیازها را هم به دو دسته نیاز های جسمی و نیاز های عاطفی یا به عبارت خود طاهری انرژی نوع اول و نوع دوم تقسیم بندی می کند.
به عبارت ساده تر طاهری علت طراحی مرگ را بی نیازی انسان است تا رسیدن به ملاقات خدا و البته با در نظر گرفتن توحید عرفانی خدا شدن است، می داند و چون ممکن است با یک بار مردن انسان بی نیاز نشود بنابراین مرگ های چندین باره را مطرح می کند و قرار گیری در مکانی دیگر را انکار می کند. همچنین طاهری هر نوع مرگی را شیرین و لذت بخش می داند.
آیا مرگ طبق آنچه طاهری اعتقاد دارد برای همه لذت بخش است؟
حال در مورد علت به وجود آمدن مرگ و زندگی به قرآن مراجعه می کنیم:قرآن در آیه دو سوره مبارک ملک می فرماید:
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ ﴿2﴾
خداوند مرگ و زندگی را آفرید تا شما بندگان را بیازماید که کدامتان نیکوکار ترید، و او مقتدر و بسیار آمرزنده است.
به عبارت ساده تر خداوند دنیا را خلق کرده تا در این دنیا بندگان را در بوته آزمایش قرار دهد و با مرگ آزمایش انسانها به پایان می رسد و لحظه مرگ تمام حقایق برای او اشکار می شود. یکی از آزمایش های خداوند اینست که به امثال طاهری حیات داده که بخاطر منافع مالی و شهرت و …. فرقه ای جعلی راه اندازی کند و به طور صریح با آیات قرآن کریم مخالفت کند و این یک آزمایش برای افرادی هستند که به این فرقه گرایش پیدا می کنند و در لحظه مرگ حقیقت آشکار می شود و شاگردان فرقه حلقه متوجه می شوند که چه کلاهی سرشان رفته و افسوس که راه برگشتی وجود ندارد.
همانطور که در متن بالا مشاهده می شود علت مرگ ربطی به بی نیازی و ملاقات خداوند ندارد و مطابق بقیه مطالب طاهری هیچ منبع قرانی و روایی برای این مطالب وجود ندارد. بلکه دقیقا” مخالف آموزه های دینی می باشد.
مطلب دیگری که در اینجا لازم است بیان شود، در مورد لذت بخش بودن مرگ است که طاهری به ان اشاره کرده، البته این مورد تنها زمانی درست است که انسان با ایمان درست و حقیقی از دنیا برود همان ایمانی که از طرف خداوند به پیامبرانش وحی شد و در زمان ما به آخرین پیامبر و سرور تمام انبیاء حضرت والی مرتبت پیامبر عظیم شأن اسلام محمد المصطفی صلی الله علیه واله و ائمه معصومان علیهم السلام نازل گشته است و شامل تمام افرادی که از دنیا می روند نمی شود. این موضوع در روایات امامان معصوم آورده شده است که در ادامه به برخی روایات مرگ اشاره می کنیم که در انتظار آقای طاهری و يارانـش و مـدد کـارانش و دوسـتـانـش و پيروان او و آنان که به او ايمان آوردند و کساني که خود را در اختيار او گذاشته اند و به او مـايـلنـد، و کـسـاني که ادعــاهـاي بي اسـاس او را عَــلَــم کـردند و پـيـروي کـردنـد از سخـنـانش و قــضـاوت هــایش و احکام بـاطـل او را تـصـديق نـمـودند.
هر انسانی بعد از سپری کردن مدّت حیات خویش در دنیا در نهایت، روزی فرشته مرگ را ملاقات خواهدکرد. فرشته ای که مأمور قبض ارواح است. او وقتی بر بالین محتضر حاضر می شود یا با رویی گشاده و چهره ای نورانی و زیبا سراغ انسان می آید و با آرامی و مدارای تمام جان انسان را از بدن می گیرد و یا با تندی و خشونت و چهره ای زشت و هولناک و با شعله هایی از آتش به استقبال محتضر میشتابد.
حضرت ابراهیم (علیه السلام) از فرشته مرگ خواست چهره واقعی خویش را به هنگام قبض روح مؤمن و فاجر به او نشان دهد :
گفت: بله از من روی بگردان. پس از او روی گرداند، به ناگاه دید او جوانی است خوش صورت و خوش لباس و شکیل و معطّر. حضرت ابراهیم (علیه السلام) فرمود: ای فرشته مرگ اگر مؤمن چیزی جز صورت نیکوی تو را نبیند برای او کافی است.
سپس به او گفت: آیا می توانی شکل خود را به هنگام قبض روح فاجر به من نشان دهی؟
عرض کرد: طاقتش را نداری. ابراهیم (علیه السلام) گفت: چرا.
گفت: از من روی بگردان. پس از او روی گرداند و سپس به او ملتفت شد و به ناگاه او را به شکل مردی سیاه با موهای برآمده، بد بو و سیاه پوش دید که از دهان و بینی اش آتش و دود خارج می شود.
در این حدیث چهره فرشته مرگ در حال قبض روح مؤمن و فاجر بیان شده است. معلوم است که مواجه شدن با فرشته مرگ به صورت اوّل شادی آور و خوشحال کننده است، و انسانی که با او مواجه می شود دلش می خواهدکنار او باشد و از او دور نشود ولی مواجه شدن با او با چهره دوّمش سخت دردآور و ترسناک است، و هیچ انسانی نمی خواهد لحظه ای با چنین صورتی مواجه گردد.
در حدیثی از پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل شده است که فرشته مرگ روح فاجر را با سیخ های آتشین از تنش
خارج می کند.
إِنَّ مَلَکَ الْمَوْتِ إذَا نَزَلَ لِیَقْبِضَ رُوحَ الْفَاجِرِ نَزَلَ مَعَهُ بِسَفُّودٍ مِنْ نَارٍ فَیَنْزِعُ رُوحَهُ بِهِ فَتَصِیحُ جَهَنَّم.( التهذیب6/244)
همانا هنگامی که فرشته مرگ برای قبض روح فاجر فرود می آید با او سیخ های آتشین فرود می آید و به وسیله آن روحش را بیرون می آورد پس جهنّم فریاد بر می آورد.
ولی این کار در مورد مؤمن به آرامی صورت می گیرد و برای او راحتی می آورد.هم چون استحمام شخص کثیف و آلوده ای که بدنش متعفّن شده و در رنج و عذاب باشد .
